حسین! آب را می بینی؟

خشکسالی غریبی بود.
روزهای می گذشت و حتی تکه ابری در آسمان سوزان نمی ماند.
مردم کوفه روبه خانه علی آوردند: علیکم بالحسین!
امام حسین(علیه السلام) بیرون آمد، پیشاپیش مردم ...
به سوی بیابانهای اطراف کوفه می رفت تا نماز باران بخواند،
دست هایش را بلند کرد و دعا خواند: اللهم اسقِنا الغَیث...
آسمان ابری شد.
باران چنان تند بود که به چشم هم زدنی بیابان را آب گرفت.
• 
بحبوحه ی جنگ صفین بود.
سپاه معاویه(علیه لعن) آب را بر لشکریان علی(علیه السلام) بسته بودند؛
سپاه کوفه تشنه بود و به سختی می جنگید.
سرانجام جنگ مغلوبه شد و لشکریان معاویه(علیه لعن) عقب رانده شدند.
اصحاب به علی(علیه السلام) گفتند ما نیز آب بر معاویه(علیه لعن) می بندیم .
امام گفت : نه، خبر دهید هر وقت، هر قدر که می خواهند بیایند و آب بردارند.
• 
سپاه هزار نفره حر به کاروان امام رسید.
تشنه، خسته و گرما زده.
پیش از هر گفتگویی، امام، جوانان بنی هاشم را گفت: سیرابشان کنید، خود و اسبانشان را.
• 
خیمه ها را بربلندی زده بودند؛
میدان جنگ، زمینی گودتر بود.
از کنار خیمه ها بخشی از فرات پیش چشم تشنگان زیر آفتاب برق می زد.
آب را بر اهل بیت بسته بودند.
امام حسین(علیه اسلام) تشنه بود.
-عبد ا... ابن حصین ازدی- فریاد کرد: حسین! آب را می بینی؟
می بینی مانند شکم ماهیان می درخشد؟
قطره ای از ان را نخواهی نوشید تا بمیری.

 

 

 پ . ن : حـــــــســــــیـــــن ... دلم رو بردی ، منو تو آخر حرم نبردی ...

خیلی سخته ... اونی که کشیده و هنوز هم داره می کشه می فهمه ... همه دور و بری هات رفته باشند  کربلا  و تو  هنوز نرفته باشی ...  هر وقت هم که بحثش پیش بیاد سرت پایینه و  می خوای سریع بحث رو عوض کنی  ....


پ . ن ۲ : یکی دو هفته پیش بود  یکی از دوستان زنگ زد و  گفت فلانی ! دارم می رم کربلا ، فردا صبح عازمم ...

و تو که نرفتی هنوز  و در حالی که داری از بغض و اشک لبریز می شی ، به زور خودت رو نگه می داری و با خوشحالی بهش می گی مبارکه ، خوش به حالت ، مارم دعا کن

...

نمی دونید چقدر سخته ....



عـیـب نـداره ، شُـکـر ، فـدا سـرت
مـصـلحـتـت ایـن بـوده ... مـا تـسـلـیـم ایـم ...

اما آقا  ..... نزار دیگه بیشتر از این آبروم بره

دوست دارم بمیرم .... اگه قراره هیچ وقت نبینمت ....

والسلام ....

منبع : یا لثارات الحسین

در قنوت نماز چه بخوانيم

در قنوت نماز چه بخوانيم

گاهاً در مسجد و اماكن زيارتي دركنار بزرگان گوش مي ايستادم تا ذكر قنوتشون رو حفظ كنم، كار سختي بود، بعضأ هم اشتباه برداشت ميكردم! اما چون مستحب و ذكرش اختياري بود لذت مضاعفي داشت. خب چه كاريه! يه بررسي اجمالي در فضاي مجازي و كتب دور و برم كردم كه ماحصلش رو جمع بندي و جهت استفاده دوستان تقديم مي كنم؛ امید كه دعا واسه حقير رو فراموش نكنيد...


قنوت، در لغت به معناى اطاعت همراه با خضوع است. گرچه قنوت در نماز مستحب است، اما به قدرى مورد توجه است كه امام رضاعليه السلام در نامه‏اى به مأمون مى‏نويسند: قنوت يك سنّت واجب در تمام نمازهاى شبانه‏روزى است (بحار ج۸۲ ص۱۹۷) ، كه البتّه مراد امام تأكيد بر اهميت قنوت است. چنانكه اگر انسان آنرا قبل از ركوع فراموش كرد، مستحب است بعد از ركوع قضا نمايد و اگر در سجده يادش آمد بعد از سلام آنرا قضا كند. در آداب قنوت آمده است: دستها را تا برابر صورت بالا بياوريد، كف دستها رو به آسمان باشد، دو دست را كنار هم قرار دهيد و بجز انگشت شصت، باقى انگشتان را بهم بچسبانيد. بهنگام خواندن دعا به كف دست خود نگاه كنيد و دعا را بلند بخوانيد، البتّه نه به حدّى كه امام جماعت آن را بشنود. قنوت، دعاى خاصى ندارد و انسان مى‏تواند هر دعايى بخواند.

تعداد قنوت در نمازها يكسان نيست، نمازهاى پنجگانه هركدام يك قنوت، آنهم قبل از ركوع ركعت دوم دارند. اما نمازجمعه كه دو ركعت است دو قنوت دارد، يكى قبل از ركوع ركعت اوّل و يكى بعد از ركوع ركعت دوّم.در نماز عيد فطر و عيد قربان كه دو ركعت است، 9 قنوت مى‏خوانيم، 5 قنوتِ پشت سرهم قبل از ركوع ركعت اوّل و 4 قنوت پشت سرهم در ركعت دوّم، كه البتّه براى اين قنوتها، دعاى خاصى وارد شده است.

حتى در نماز آيات كه دو ركعت است و در هر ركعت 5 ركوع دارد، مستحب است قبل از ركوعهاى دوم و چهارم و ششم و هشتم و دهم قنوت خوانده شود، گرچه يك قنوت قبل از ركوع دهم كافى است. نماز وتر كه يك نماز يك ركعتى است و در پايان نماز شب خوانده مى‏شود، قنوتى طولانى دارد و دعاهاى بسيارى در آن وارد شده است، از قبيل 70 مرتبه استغفار، 300 مرتبه «اَلعَفوْ» و دعا به چهل مؤمن. نماز باران نيز همچون نماز عيد، در ركعت اوّل 5 قنوت و در ركعت دوم چهار قنوت دارد.

به هرحال طول دادن قنوت مستحب است. ابوذر از پيامبرصلى الله عليه وآله پرسيد: كدام نماز بهتر است؟ حضرت فرمودند: نمازى كه قنوتش طولانى‏تر باشد و كسى كه قنوتش را طولانى‏تر بخواند در مواقف قيامت راحت‏تر است و همچنین می فرمایند: هر كه در دنيا، صاحب قنوت‏هاى طولانى باشد، در روز دشوار قيامت و در پيشگاه عدل الهى، آسوده‏تر خواهد بود. در قنوت ، كه حالت نيايش و طلب حاجت از خداست ، هر چه دعاهاي بهتر و خواستني هاي متعالي تر ذكر شود، بهتر است.

آنچه در ذيل مي آيد مجموعه‌ای از دعاهای زیبای قرآني و ادعيه اي است که از زبان پیامبران،‌ صالحان و مومنان از خداوند متعال خواسته شده است. این ادعیه نجات‌بخش متضمن سعادت و خوشبختی دنیا و آخرت انسان است که می‌تواند در هر موقعیتی ، خاصه در محراب عبادت آذین لب‌ها و زینت‌بخش قنوت‌ نمازمان باشد.


 ادعيه قرآني قنوت :


رَبَّنَا اغْفِرْ لِی وَلِوَالِدَیَّ وَلِلْمُؤْمِنِینَ یَوْمَ یَقُومُ الْحِسَابُ  (ابراهیم آیه 41)

پروردگارا؛ من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، در آن روز که حساب برپا مى‏شود، بیامرز.

  رَّبِّ ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیرًا  (اسراء آیه 24)

پروردگارا؛ همان‏گونه که آنها مرا در کوچکى تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده.

 رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّیَّاتِنَا قُرَّهَ أَعْیُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا  (فرقان آیه 74)

پروردگارا؛ از همسران و فرزندانمان مایه روشنى چشم ما قرارده، و ما را براى پرهیزگاران پیشوا گردان.

 رَبِّ اغْفِرْ لِی وَلأَخِی وَأَدْخِلْنَا فِی رَحْمَتِکَ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ (اعراف آیه 151)

پروردگارا؛ من و برادرم را بیامرز، و ما را در رحمت خود داخل فرما، و تو مهربانترین مهربانانى.

 ربنا تقبل منا انک انت السميع العليم (بخشي از آيه 127 سوره بقره)

 پروردگارا؛ از ما بپذير، که تو شنوا و دانايى .

 رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونا بِالْإِیمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِیم‏ .(سوره حشر آيه 10)

پروردگارا؛ ما و برادران ما را كه در ایمان بر ما پیشى گرفتند بیامرز، و در دلهایمان حسد و كینه‏اى نسبت به مؤمنان قرار مده، پروردگارا؛ تو مهربان و رحیمى‏.

 رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراما إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاما (فرقان/65و66)

پروردگارا؛ عذاب جهنم را از ما برطرف گردان كه عذابش سخت و شدید و پر دوام است‏ چراكه جهنم بد جایگاه و بدمحل اقامتى است‏.

 رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّار ( آل عمران/ 16 )

پروردگارا؛ براستى كه ما ایمان آورده ‏ایم، پس گناهان ما را ببخش و ما را از عذاب آتش حفظ فرما.

 رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا وَ مالَهُ فِی‌الاخِرَهِ منْ خَلاقٍ. (بقرة/200)

پرودگارا؛دردنیا رحمت ونعمت به ماعنایت کن هر که از رحمت تومحروم شد درآخرت بهره ندارد.

رَبَّنا اتِهِمْ ضِعْفَینِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً کَبیراً (احزاب/68)

پروردگار ما، آنها که ما را گمراه نمودند عذاب آنها را دو چندان کن و از نعمتهای خود محروم ابدی فرما.

منبع : وبلاگ شخصی مجید رحمانی
ادامه نوشته