روحانی و مجمعی از عقلاء

وبلاگ خبرنگار در جدیدترین مطلب وبلاگ خود نوشت؛ دهه 60 در ایران مملو از حوادث و اتفاقاتی است که شناخت آن‌ها می‌تواند گوشه‌هایی از اتفاقات امروز کشور را روشن سازد. به همین جهت و بنا به ضرورت این ایام، گوشه کوچکی از فعالیت یک جریان سیاسی خاص را در دهه 60 بازگو می‌کنیم.

پس از سال 61 جریانی سیاسی در کشور تلاش می‌کرد که علی رغم نظر امام (ره) و فرماندهان جنگ  بحث پایان جنگ را مطرح و در ادامه کشور را به سمت نوعی تسلیم شدن وادار نماید. اسناد انقلاب و فرمایشات حضرت امام (ره) نشان می‌دهد که ایشان همواره به دنبال تحقق شعار «جنگ جنگ تا رفع فتنه در جهان» بودند و البته به گواهی همه فرماندهان نظامی کشور و برخی از سیاسیون این شعار امام (ره) تحقق یافتنی بود و در صورتی که حمایت‌های همه جانبه از جنگ به عمل می‌آمد قطعاً صدام سقوط کرده و جایگاه بین‌المللی ایران به شکل شگفت‌آوری ارتقاء می‌یافت.

http://www.gallery.diyarebaran.ir/2013/08/%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C-300x210.jpg

در این یادداشت کوتاه مجال به پرداختن به این موضوع نیست و البته هدف این یادداشت نیز مبحث جنگ نمی‌باشد. در این رابطه کتاب‌های متعددی به چاپ رسیده است که خوانندگان محترم می‌توانند به آنها مراجعه نمایند.

لکن این نکته ضروری و مهم است که همواره و تا زمان پذیرفتن قطعنامه 598 توسط امام خمینی (ره) در تاریخ 28 تیر ماه سال 67، ایشان مخالف جدی بحث پایان جنگ بوده و در نهایت نیز از پذیرش قطعنامه به عنوان قبول جام زهر یاد می‌کند، و در طرف مقابل از سال 63 به بعد بحث‌های جدی در مورد پایان جنگ علی‌رغم نظر صریح امام (ره) صورت می‌گیرد، که اثرات نام مطلوبی را در جبهه‌های نبرد باقی می‌گذارد. پرچم‌دار بحث پایان جنگ در آن زمان کسی نبود جزء جناب آقای هاشمی رفسنجانی، ریاست وقت مجلس شورای اسلامی و نماینده حضرت امام (ره) در شورای عالی جنگ.

جناب آقای حسن روحانی نماینده وقت مجلس شورای اسلامی و از نزدیکان جناب هاشمی بود و است و همچنین در آن دوران ریاست پدافند هوایی کشور را نیز بر عهده داشت. ایشان در سال 64 به همراه تعدادی از نمایندگان وقت مجلس  جلسه ای را برگزار می‌کنند و آن را مجمع عقلاء می‌نامند. این مجمع قرار است بحث‌های جدی در رابطه با پایان جنگ را در کشور مطرح و مسیر کشور را به آن سمت هدایت کند.

نکته جالب این است که، این  تعداد از نمایندگان که موافق پایان جنگ بودند، خود را عقلاء نامیده و این ادبیات سیاسی را رایج می‌کردند که در مقابل، هر فرد یا گروهی که خواهان ادامه جنگ است تندرو بوده و غیرعقلایی است!!.

http://namehnews.ir/content/files/danande/12838.jpg

امام خمینی (ره) بلافاصله پس از اطلاع از این جلسه به آقای هاشمی دستور می‌دهند که «این چیست؟، چه کسی این جلسات را تشکیل می‌دهد؟، بگویید این جلسات را تعطیل کنند و این حرف‌ها را نزنند» (بررسی عملیات والفجر 8، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس 1390، صفحه 69)، و آقای هاشمی رفسنجانی نیز بیان می‌کنند که «امام لحظه‌ای اجازه نمی‌داد درباره ختم جنگ بحث کنیم. در مجلس هم عده‌ای بودند به نام مجمع عقلاء و آقای حسن روحانی که برای پایان دادن به جنگ فعالیت می‌کردند، امام (ره) آن‌ها را سر جایشان نشاند». (نگاهی به روند پایان جنگ و پذیرفتن قطعنامه 598، روزنامه جمهوری 27/4/90).

لازم به ذکر است، طبق اسناد نه تنها این جلسات که بر خلاف نظر امام خمینی (ره) بوده و ایشان دستور تعطیلی داده بودند تعطیل نشده است، بلکه به شکلی دیگر در مجلس ادامه می‌یابد تا فشارهای  سیاسی را جهت دستیابی به نظراتشان افزایش دهند.

و اما امروز؛ جناب آقای دکتر حسن روحانی ریاست جمهور محترم در دفاع از کابینه خود و در بیان سوابق برخی از وزرای پیشنهادی، با افتخار اعلام می‌دارند که ایشان نیز از دوستان مجمع عقلاء بودن و کذا و کذا...

برای جناب آقای دکتر روحانی آرزوی موفقیت می‌کنیم و امیدواریم در این مسیر پر خطر در پیشگاه ملت و صاحب اصلی این کشور سربلند و پیروز باشند.

تماشای تو تمامی ندارد !


آقــــا جــان
دلـم ...

نــه هـوای گنـبـد طلـایـی تـان را

نـه هـوای صـحـن و رواق هـای تـان را

نـه هـوای مـسجـد گـوهـر شادتـان را

نـه هـوای نـقـاره خـانـه تـان را

کـه هـوای خــود ِخــودتـان را کـرده اسـت …

آنجـا کـه بـگـویم :

* الـسلـامُ عَـلَیـکَ یــا عَلـیَّ بـنَ مـوسـی ، اَیُّـهَـا الـرّضــا *

و شمـا بـشنـویـد و جـوابـم را بـدهـیـد !!

کـه : اَنــتـَــ تـَسمَـعُ کَلـامــی ، وَ تــرّدُ سَلـامـی …

اُطـلُبنــی ...



+ امام رئوفم دل تنگم ... خیلی دلتنگم ... خودت به داد دلم برس ...


منبع : یا لثارات الحسین

فواید حضور بانوان در مجلس!

وبلاگ خبرنگار در جدیدترین مطلب وبلاگ خود نوشت؛ یکی از دوستان می‌گوید فلانی، درباره نمایندگان زن مجلس بنویس، آن 9 نفر!. می‌گویم چه بنویسم؟ همین‌قدر که زحمت می‌کشند و می‌آیند و می‌نشینند در مجلس، خودش کلی کار انجام داده‌اند!، باید برای همین آمدن از آن‌ها تقدیر کرد!. دوستم می‌گوید درباره منفعل بودن و عملکرد ضعیف‌شان بنویس!، می‌گویم کجا منفعل هستند!؟ من هم اگر جای آن‌ها بودم در موافقت یا مخالفت وزیری حرف نمی‌زدم، چون زشت است هنگام حرف زدن یک خانم، نمایندگان آقا دو دو کنند!.

در این مجلس ما که صدا به صدا نمی‌رسد و همه داخل صحن می‌چرخند و حرف می‌زنند، صدای زنانه برای موافقت یا مخالفت صدای خوبی نیست!. این مجلس ما صدای مردانه می‌خواهند، مردی که فریاد بزند، نه زنی که آرام صحبت کند!.


دوستم می‌گوید پس 9 نماینده زن چه نقشی در جلسه‌های رأی اعتماد به وزرا داشتند؟، پس اگر این 9 نماینده زن در جلسه‌های رأی اعتماد شرکت نمی‌کردند، چه اتفاقی می‌افتاد؟، گفتم حضورشان اتفاقاً بسیار خوب است، چون آقایان رعایت می‌کنند که خانم در مجلس نشسته است و سخن‌های بوووق‌دار نبر زبان نمی‌آورند و برخی از حرف‌ها را بلند بلند نمی‌زنند!.

این 9 نفر حضورشان بسیار موثر است. برای مثال تا به حال هرگاه رییس‌جمهور یا یکی از وزیران پیشنهادی درباره زنان و نقش زنان و حقوق سخن گفته، دوربین سریع نمایندگان زن مجلس را نشان داده است. این دستاورد کمی است مگر!؟، اگر نمایندگان زن مجلس نبودند دوربین چه چیز را نشان می‌داد؟، آیا دوربین باید نمایندگان آقایی مثل جنابان تابش، محجوب و ... را نشان می‌داد!؟

این دوستان اصلاً متوجه رأی مهم نمایندگان زن نیستند، 9 رأی!، رأی کمی نیستا، بسیار تأثیرگذار است. برای خودش رقمی کلان است. البته نمایندگان بانو در جلسه‌های دیگر مجلس بسیار فعال‌تر هستند. برای مثال، بعضی وقت‌ها نام آن‌ها در فهرست نمایندگانی که تأخیر دارند نیز وجود دارد و این‌طوری نیست که اصلاً کاری نکنند!.

بله، زنان در مجلس ما حضور فعال دارند. من خودم چندین بار نطق پیش از دستور آن‌ها را با گوش‌های شخصی خود شنیده‌ام. بارها تذکرهای آن‌ها را شنیده‌ام!. زنان مجلس ما نماینده‌هایی در برخی فراکسیون‌ها مانند فراکسیون بانوان دارند و گاهی نیز با رسانه‌ها مصاحبه‌هایی درباره وضعیت بانوان انجام می‌دهند.

برای نمونه، سخنگوی فراکسیون محترم زنان مجلس شورای اسلامی چندی پیش گفته است: «انتظار می‌رفت دولت یازدهم در مورد حضور زنان در کابینه جدیت بیشتری داشته باشد، زیرا خانم‌های مدیر و لایقی داریم که توانمندی‌های آن‌ها به همه اثبات شده است». کو گوش شنوا !؟. البته منظور ایشان بانوان توانمند مجلس نبوده است!.