آخرین بار که دیده بودمش، اوایل زمستان سال پیش بود. برای امتحان آخر ترم به دانشگاه آمده بود. خوشحال بود از این که درسش داشت تمام می‌شد و می‌خواست به سرکار برود و سپس با یکی از همکلاسی‌هایش ازدواج کند. اما این بار که دیدمش، دیگر اثری از آن خوشحالی در چهره او نبود.

  می‌گفت: چند وقتی بود که در یک شرکت ساختمانی به عنوان کارشناس مشغول به کار شده بودم. همه چیز خوب بود تا این که چندی بعد شرکت‌مان در یک مناقصه شرکت کرد و برنده شد. اما نمی‌دانم چه شد که چند روز بعد در کمال تعجب شرکت دیگری که تازه مبلغ بیشتری را پیشنهاد داده بود در این مناقصه به عنوان برنده معرفی شد. چند روز بعد از طریق یکی از آشنایان متوجه شدم که آن شرکت مربوط به نزدیکان یکی از نمایندگان مجلس در شهر ما بوده است و از طریق این رابطه توانسته در این مناقصه برنده شود. وقتی دوستم نام آن نماینده مجلس را گفت، به یاد آوردم که در گذشته هم درباره‌ی کارهای اقتصادی او شنیده بودم ...

  بعضی مواقع شنیده می‌شود که بعضی از مردم از عملکرد بعضی از مسئولین و یا نمایندگان خود در مجلس و  شوراهای شهر ابراز نارضایتی می‌کنند و از عدم سلامت کاری و یا حتی دست داشتن این افراد در بعضی از تخلفات و فسادهای اقتصادی سخن می‌گویند.

  اما، در درجه اول چه کسی مقصر است!؟ واقعا چه کسی در به روی کار آمدن این چنین افرادِ نالایقی مقصر است!؟. آیا حکومت و دستگاه‌های نظارتی در به روی کار آمدن اینچنین افرادی مقصر هستند ، یا انتخاب کنندگان و رای دهندگان در انتخابات و یا گزینه سوم!؟

  به نظر نگارنده، دستگاه نظارتی همچون شورای نگهبان و یا کمیته‌های نظارتی ِ ناظر بر سلامت نامزدهای انتخابات، با آن که گاهی انتقاداتی بر آنها وارد است، ولی در مجموع وظایف خود را به درستی انجام می‌دهند. در واقع به نظر می‌رسد می‌توان دلیل به روی کار آمدن بعضی از نمایندگان و مسئولان نالایق را رأی‌های اشتباه و به دور از حقِ بعضی از مردم دانست. شاید بپرسید چرا !؟

  حقیقت این است که، در سالهای پیش از انقلاب اسلامی به دلیل در رأس کار بودن حکومتِ دیکتاتورِ پادشاهی در کشور، نقش و سهم مردم در تعیین نمایندگان و مسئولین، از رده محلی تا کشوری بسیار محدود بوده. ولی با پیروزی انقلاب اسلامی و روی کار آمدن جمهوری اسلامی به نظر و رأی مردم اهمیت خاصی داده شده و می‌شود. نشان این ادعا هم برگزاری بیش از 30 انتخابات در طول عمر این نظام است، و این نشان از نقش بسیار مهم مردم در انتخاب مسئولین و نمایندگان در پستهای مختلف است.

  پس، به نظرمی‌آید باید واقع‌گرا بود و مقصر اصلی روی کار آمدن بعضی از مسئولین و نمایندگان مجلس و یا شوراهای شهر و روستاها را بعضی از مردم و آرای آنها دانست. بعضی از افراد که با کم‌توجهی و یا بی‌توجهی به منافع و مصالح عمومی، منافع قبیله‌‌ای و منفعت‌طلبی‌های شخصی و گروهی خود را ترجیح می‌دهند، و اینگونه به طور مستقیم ، مسبب حضور بعضی از غریبه‌ها در پست‌های مهم شده، و به طور غیرمستقیم با رای دادن به بعضی افراد بدسابقه که تا چند سال پیش پاتوقشان خیابان‌ها بود، باعث روی دادن اتفاقاتی همچون حاشیه‌های چند روز پیش در شورای شهر رشت می‌شوند.

  همه‌ی ما باید بدانید، اگر پست‌ها و مسئولیت‌های مختلف توسط افراد غریبه و ناسالم اشغال شود و از حضور افراد متعهد و سالم خالی بماند، در واقع ضمینه سوء استفاده حلقه‌ها و باندهای قدرت و ثروت فراهم خواهیم شد. همان باندهای قدرت و ثروتی که حضرت آقــــا بارها در سخنانشان نسبت به نفوذ و مهره‌چینی این گروه‌ها در دستگاه‌های قانون گزار، اجرایی و شوراها، هشدارِ جدی داده بودند، که اگر این اتفاق رخ دهد مطمئنا صدمه اصلی را در این میان خود مردم خواهند دید.

  همه باید بدانیم ، به طور مثال کسی که در انتخابات مجلس یک میلیارد تومان و یا بیشتر در شهری مثل رشت خرج می‌کند، مطمئنا این مبلغ را از هزینه شخصی و با نیت خدمت به مردم خرج نکرده است. در واقع او بهانه‌ای برای سرمایه‌گزاری باندهای قدرت و ثروت می‌شود که اینگونه یک میلیارد هزینه می‌کنند و چند میلیارد سود می‌کنند.

  اگر همه ما در انتخاب‌های آینده ، هرچه بهتر، به جای توجه به حربه‌های تبلیغاتی و ریخت و پاشهای کاندیداها، به ملاکهایی همچون تخصص، تعهد، دلسوزی و پاکدستی آنها توجه کنیم ، مطمئنا اینگونه شاهد بعضی فسادها، درگیری‌ها، وقت‌کشی‌ها و حضور بعضی از افراد نالایق در شورا، سازمان‌ و نهادهای دیگر نخواهیم بود و سود آن هم به جیب همه‌ی ما خواهد رفت.

منبع: خبرنگار